انتظار

به ساعت شنی نگاه کنچه بادی می وزدبادی از جنس رفتنرفتن به گذشته در غبار ساعت شنیمن به نظاره نشستمدانه دانه شن های خالی از مهربانی راو باد بی رحمانه می تازد بر شیشه عمرمزمان را نگه دارهنوز جوانی ام تمام نشده جوانی ام را در آینده گذاشته امباد... بی رحما انتظار...